دسته‌بندی نشده

گریه کردم گریه هم این بار آرامم نکرد؛ نجمه زارع

بسم‌الله الرحمن الرحیم

گریه کردم گریه هم این بار آرامم نکرد

هرچه کردم -هر چه- آه انگار آرامم نکرد

روستا از چشمِ من افتاد، دیگر مثلِ قبل

گرمی آغوش شالیزار آرامم نکرد

بی‌تو خشکیدند پاهایم کسی راهم نبرد

دردِ دل با سایه‌ی دیوار آرامم نکرد

خواستم دیگر فراموشت کنم اما نشد

خواستم اما نشد، این کار آرامم نکرد

سوختم آن‌گونه در تب، آه از مادر بپرس

دستمالِ تب‌بُر نم‌دار آرامم نکرد

ذوق شعرم را کجا بردی؟ که بعد از رفتنت

عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد

 

مرحوم نجمه زارع

 

۰ ۰

۹۱/۰۹/۲۰

ناصر دوستعلی

نجمه زارع

غزل

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

16 − 10 =

دکمه بازگشت به بالا