دسته‌بندی نشده

گاه یک کوه به یک کاه، به هم می ریزد؛ فاضل نظری

بسم‌الله الرحمن الرحیم

به نسیمی همه‌ی راه به هم می‌ریزد

کی دل سنگ تو را آه، به هم می‌ریزد

سنگ در برکه می‌اندازم و می‌پندارم

که به این سنگ‌زدن، ماه به هم می‌ریزد

عشق سنگی است که بر سنگ دگر می‌چینند

گاه می‌ماند و ناگاه به هم می‌ریزد

آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده است

عشق یک لحظه‌ی کوتاه به هم می‌ریزد

آه یک روز همین آه، تو را می‌گیرد

گاه یک کوه به یک کاه، به هم می‌ریزد

فاضل نظری

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + 19 =

دکمه بازگشت به بالا