بانک اشعار آیینیبه بهانه‌ی شعر

چو آفتاب رخت را غبار ابر گرفت؛ حضرت زهرا (س)؛ سیدمهدی حسینی

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

چو آفتاب رُخت را غبار ابر گرفت

شکوه نام علی غربتی ستبر گرفت

 

جهان و کُن فیکونش در اختیار تو بود

عدو چگونه فدک را ز تو به جبر گرفت؟

 

خمید قامت او زیر بار اندوهت

اگرچه دست علی را عصای صبر گرفت

 

پدر به دیدن تو تا بهشت صبر نکرد

تو را ز دست علی در میان قبر گرفت

 

تمام غربت خود را گریست در دل چاه

که تا همیشه دل چاه مثل ابر گرفت

 

سیدمهدی حسینی

از سایت شعر هیئت

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده + هفت =

دکمه بازگشت به بالا