خبرخور

پرویز پرستویی: حضور در «بی‌همه‌چیز» را وظیفه خود می‌دانستیم

به گزارش  یکشنبه شب خبرنگار فرهنگی ایرنا، نشست پرسش و پاسخ فیلم بی‌همه چیز (دومین اکران در اولین روز جشنواره فیلم فجر) به کارگردانی محسن قرایی با اجرای حمیدرضا مدقق در مرکز همایش‌های برج میلاد برگزار شد.

در این نشست محسن قرایی (کارگردان)، جواد نوروزبیگی (تهیه‌کننده)، مرتضی هدایی (مدیر فیلمبرداری)، پرویز پرستویی (بازیگر) و باران کوثری (بازیگر) از عوامل فیلم به‌ سوالات خبرنگاران و اهالی رسانه پاسخ دادند.

محسن قرایی در این نشست درباره اقتباس فیلم بی همه چیز از نمایشنامه ملاقات با بانوی سال‌خورده گفت: من حتی پیش از ساخت فیلم اولم، دوست داشتم این اثر را بسازم اما به دلیل شرایط پیچیده، پرهزینه و پربازیگری که داشت شرایطش را نداشتم.
وی ادامه داد: این متن را در دوران دانشجوییم خوانده و دوستش داشتم و دلم می‌خواست آن را کار کنم.
پس از آن پرویز پرستویی درباره شخصیت امیر (شخصیتی که قصه حول محور او و گذشته اش رخ می‌دهد) گفت: اولین چیزی که برای من در انتخاب نقش مهم است، دوست داشتن متن و نقش است. محسن قرایی را هم از پیش می‌شناختم و وقتی متن را به من دادند فکر کردم شرح وظیفه من این است که در این فیلم حضور داشته باشم.
باران کوثری سخنور بعدی این نشست بود که درباره حضور در فیلم بی‌همه چیز گفت: بدون حضور عوامل پشت صحنه من نمی‌توانستم از پس اجرای این نقش بربیایم و اکنون خیلی خوشحالم برای اثری که دوستش دارم در جشنواره فیلم فجر حضور دارم.
در ادامه جواد نوروزبیگی، تهیه‌کننده فیلم درباره ساخت فیلم توضیح داد: در گیر و دار جشنواره پارسال مقدمات ساخت بی‌همه‌چیز را فراهم می‌کردیم و از بابت ساخت این اثر خوشحالم.
قرایی درباره نگارش فیلمنامه این فیلم گفت: دوست دارم از محمد داوودی یاد کنم که انسانی درجه یک و فیلمنامه‌نویسی با اخلاق است و در همه کارهای فیلمنامه‌نویسی من، کنارم بوده است.

محسن قرایی در پاسخ به این سوال که خودش را یک کارگردان می‌داند تا یک فیلمنامه نویس گفت: اساسا خودم را کارگردان می دانم اما این موصوف در کار ما خیلی قابل تفکیک نیست. اصراری ندارم فیلمنامه ها را خودم بنویسم و این کار که تجربه ای مشترک به شمار می رفت برایم کاری خوب بود. 

وی افزود: اعتقاد ندارم فیلم های یک فیلمساز باید دنبال هم باشد البته مخالفتی هم باااین جریان ندارم و برایم کار در ژانرهای مختلف جذاب است. 

قرایی ادامه داد: کاراکتر نوری (با بازی باران کوثری) در نمایشنامه اقتباسی من حضور نداشت و ایده اولیه من این بود که تمام تصمیم گیران این ده مرد بودند یعنی رئوس ده مرد بودند و زنی می‌بایست حضور می داشت که بالانس ایجاد کند. در نتیجه فکر کردم کاراکتری که نیاز است زن باشد نوری است که در نسخه اول مرد بود و در نسخه دوم فیلمنامه باییک نقش زن جایگزین شد. زنی که به گاوش علاقه دارد… 

در ادامه پرویز پرستویی در پاسخ به این پرسش که آیا شخصیت امیر مقصر بود،بیان کرد: جاهایی مقصر است و جاهایی نیست اما خیلی هم بیگناه نیست و همه قصه) به این بازمی‌گردد که در آن شرایط چقدر خودش قدرت تصمیم گیری داشته است که البته عوامل زیادی در این داستان دخیل بوده اند. 

کوثری در پاسخ یکی از خبرنگاران به این سوال که آیا شانس کسب سیمرغ به واسطه این بازی را برای خود متصور است، تصریح کرد: از مادرم یاد گرفتم به جایزه فکر نکنم. البته کسب سیمرغ بسیار خوشحال کننده است اما تمام مدت فکر کردن به آن به نیرویی بازدارنده تبدیل می شود. برای من گرفتن این نقش بسیار مهم بود و ایفای چنین نقشی خودش جایزه است.

قرایی در پاسخ به این پرسش که چقدر این فیلم متاثر از شرایط اجتماعی امروز بوده است گفت: فیلمساز نمی‌تواند انکار کند که فیلمش با جامعه ارتباط ندارد، چنانچه من آنچه میبینم و از آن تاثیر می‌پذیرم را در فیلمم منعکس میکنم.

وی ادامه داد: به هر نظری نسبت به این فیلم احترام می‌گذارم اما فکر می کنم فیلم بیانگر نظرم راجع به اتفاقات هست و هرچه بگویم فیلم را لوث می کنم. 

او افزود: نمایش ملاقات با بانوی سالخورده نمایش نامه ای بود که دوست داشتم و بر من اثر گذاشته بود و دوست داشتم که آن را بسازم. 

در ادامه پرستویی در پاسخ به این پرسش که آیا فعالیت های اجتماعی اش بر کم کاری وی اثر داشته است؟ گفت: کمک های من بعد از سیل و زلزله و… بود و ما به عنوان هنرمند شرح وظایفی داشتیم و باید کاری انجام می دادیم بنابراین این ربطی به کم کاری نداشت. خوشحالم که کم کارم و این موضوع مال امروز نیست و از گذشته این را داشته و از همه کسانی که در این فیلم حضور داشتند ممنونم که امکان حضور من را فراهم کردند.

پرستویی در ادامه تشکری ویژه از هنروران این فیلم کرد که چهارماه تمام در این فیلم زحمت کشیدند. هنرورانی که عمدتا دیده نمی‌شوند اما بسیار زحمت می‌کشند. کسانی که در این فیلم در تمام مدت در لحظه های حسی فیلم به همه ما کمک کردند و در این ماه ها پوست انداختند.

قرایی سخنور بعدی بود که تصریح کرد: تیمی جوان و بااخلاق کنارم بودند،تیمی که بهت لحاظ کاری جذاب بودند و چیزی را غیرممکن نکردند و یک لحظه خسته نشدند و خم به ابرو نیاوردند و این بسیار لذت بخش بود.

وی درباره فضای‌ بصری فیلم یادآور شد: چشم‌انداز های بکر و طبیعی فیلم و انتخاب لوکیشن برایمان مدت زیادی زمان برد و بسیار گشتیم و این لوکیشن را پیدا کردیم. البته بسیاری از صحنه ها وجود خارجی نداشت و ساخته شده و این کار تیم قوی ما بود. این فیلم، فیلمی کلاسیک بود که چشم‌انداز های شاعرانه از ارکانش بود.

پس از آن در مورد محتوای فیلم صحبت شد و به سوالهای خبرنگاران پاسخ داده شد.

در انتها پرویز پرستویی در پاسخ به این پرسش که آیا پایان‌بندی فیلم و کاراکتر خودش در آن را دوست داشته است تصریح کرد: بسیار این پایان بندی و شخصیت امیر را دوست داشتم و این همان دلیل انتخاب این فیلم برای بازی است که دغدغه مندی های اجتماعی و کنشگری ام را نشان می‌دهد.

او افزود:‌بسیار از دنیای مجازی ضربه خوردم و این دنیا همانقدرکه می‌تواند مفید باشد می‌تواند بسیار بی‌رحم باشد. من از این فضا جدا شدم هرچند باز این هم عواقبی داشت و به ریاکاری متهم می‌شوم.

در نتیجه اولین چیزی که از این سناریو دوست داشتم و با کمال میل پذیرفتم همین شباهت زندگی خودم با امیر بود، آدمی که تمام عمر خودش راگذاشته که رفاهی نسبی درستی آن هم در شرایط سخت داشته باشد اما دیگران با حیثیت و آبرو و همه چیزش بازی می‌کنند. 

به گزارش ایرنا، جشنواره بین المللی فیلم فجر از مهم‌ترین رویدادهای فرهنگی سینمایی ایران است که سالانه و هر سال در نیمه بهمن ماه برگزار می‌شود؛ جشنواره‌ای که از سال ۱۳۶۱ و به یاد بهمن ماه ۱۳۵۷ (سالروز پیروزی انقلاب اسلامی) مستمر برگزار شده است. مجری برگزاری این جشنواره بنیاد سینمایی فارابی است که آن را زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می‌کند.
این جشنواره از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۴ تنها به تولیدات سالانه سینمای ایران می‌پرداخت، اما از سال ۱۳۷۴ این جشنواره به صورت بین المللی برگزار می‌شود و در بخش بین الملل به بررسی فیلم‌هایی از سینمای جهان تأکید دارد. بخش‌های دیگری نظیر فیلم کوتاه، مستند و مسابقه مواد تبلیغاتی نیز به آن اضافه شده است، در سال ۱۳۹۳ بخش بین‌الملل جشنواره، جدا شده و به صورت جداگانه برگزار می شود.
سیمرغ بلورین نام جایزه ویژه این جشنواره است که در بخش‌های رقابتی جشنواره شرکت کنندگان برای تصاحب آن با یکدیگر به رقابت می‌پردازند، در کنار سیمرغ بلورین، دیپلم افتخار و لوح زرین نیز از دیگر جوایز این جشنواره است که شرکت کنندگان می‌توانند برنده آن باشند.
سی و نهمین جشنواره فیلم فجر در چهل‌ودومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به دبیری سید محمدمهدی طباطبایی‌نژاد در بهمن ۹۹ برگزار می شود. فیلم‌های سی و نهمین جشنواره ملی فیلم فجر در ۷۰ سینما در ۳۰ استان و ۵ منطقه آزاد به نمایش درمی آید. امسال نیمی از آثار جشنواره فیلم‌اولی هستند. این اولین بار است که هفت فیلمساز اول در حال رقابت در سودای سیمرغ هستند. همچنین شیوه‌نامه‌های بهداشتی اعلام شده که ضریب سی درصد اشغال، فاصله‌گذاری تماشاگران و سانس‌ها، تهویه هوا بین سانس‌ها و … موارد مختلف رعایت خواهد شد.
هماهنگی‌های لازم برای رعایت پروتکل‌های بهداشتی و خدمات‌رسانی و کمک‌های پزشکی از مخاطبان جشنواره صورت گرفته است.
همچنین نشست های این رویداد سینمایی در فضای مجازی هم به صورت زنده پخش خواهد شد. آنچه حائز اهمیت است اینکه جشنواره امسال تحت تاثیر همه‌گیری کرونا تجربه‌ای جدید را پیش رو خواهد داشت.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − پنج =

دکمه بازگشت به بالا