بانک اشعار آیینیبه بهانه‌ی شعر

وقتی که به دل عشق تو کامل بنشیند؛ امام زمان (عج)؛ سیدرضا جعفری

 سیدرضا جعفری

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

وقتی که به دل عشق تو کامل بنشیند

واجب برود شور نوافل بنشیند

 

تو روبرویم باش که ثابت شود این نقل:

آیینه به آیینه مقابل بنشیند

 

پیش آی و تجلی کن و بردار و بسوزان

تا دغدغه‌ی طی مراحل بنشیند

 

هر ذره به اندازه‌ی خود نور بگیرد

دیوانه به رقص آید و عاقل بنشیند

 

کی صورت ماه تو شود روزی دریا؟

در چشم که این ماهی نازل بنشیند؟

 

بیهوده چه بندند به امید کجاوه؟

چون ناقه‌ی بی‌عشق تو در گل بنشیند!

 

ای کاش نمیریم و ببینیم پس از ظلم

بر تخت چو آن خسرو عادل بنشیند

 

فتوا بدهد: بر همگان عشق فریضه است

بر مسند توضیح مسائل بنشیند

 

هر باغچه صد باغ بهاری بشکوفد

هر خاک پر از تاک به حاصل بنشیند

 

لب تر کند و از رشحاتش بچشاند

مایوس مشو موج به ساحل بنشیند

 

ای حق تو کجایی که شب از حد گذرانده است

ای روز به پا خیز که باطل بنشیند

 

آواز تو را می‌شنوند اهل محبت

آهی که ز دل آمده بر دل بنشیند

 

سیدرضا جعفری

 

 

* منبع: وبلاگ شاعرانه‌ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + 18 =

دکمه بازگشت به بالا