آن قدیم‌ترهاادبیات و شعر

وداع

از کسی نمی‌پرسند چه هنگام می‌تواند خدانگهدار بگوید

از عادات انسانی‌اش نمی‌پرسند

از خویشتن نمی‌پرسند

زمانی به ناگاه باید با آن رو در روی در آید

تاب آرد

بپذیرد وداع را

درد مرگ را

فرو ریختن را

تا دیگر بار بتواند که برخیزد!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − 5 =

دکمه بازگشت به بالا