جرعه‌نوشزکات العلم نشره

ناشکری: سوره مبارکه فرقان، آیه ۱۸

آیه‌ی شماره‌ی ۱۸  از سوره‌ی مبارکه‌ی فرقان

ناشُکری

 

متن آیه:

قَالُوا سُبْحَانَکَ مَا کَانَ یَنْبَغِی لَنَا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِکَ مِنْ أَوْلِیَاءَ وَ لَکِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آبَاءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّکْرَ وَ کَانُوا قَوْمًا بُورًا

 

ترجمه‌ی آیه:

(در پاسخ) می‏‌گویند: «منزهی تو! برای ما شایسته نبود که غیر از تو اولیایی برگزینیم، ولی آنان و پدران‌شان را از نعمت‌ها برخوردار نمودی تا اینکه (به جای شکر نعمت) یاد تو را فراموش کردند و تباه و هلاک شدند.»

 

تفسیر کوتاه:

در قیامت، معبودها به سخن در مى‏‌آیند. «قالوا»

هر کجا سخنى از شرک به میان آمد، تسبیح و تنزیه خدا لازم است. «سبحانک»

خداوند نعمت‌‏هاى خود را حتّى از منحرفان دریغ نمى‏‌دارد. «لکن متّعتهم»

خطر مال در جایى است که سبب فراموشى خدا شود، نه این که مال مطلقاً بد و خطرناک باشد. «متّعتهم… حتّى نسوا»

در خانواده‌هایى که چند نسل آن‌ها مرفّه بوده‌‏اند، زمینه‌‌ى فراموشى از خدا و قیامت، بیشتر است. «و آبائهم»

به مال و جلوه‌‏گرى‌هاى مرفّهین نگاه نکنید، همه‌‏ى آنان تباه‌شدنى هستند. «کانوا قوماً بورا»

 

* منبع: سایت انجمن گفتگوی دینی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × یک =

دکمه بازگشت به بالا