به بهانه‌ی شعرشعرانه (اشعار غیر آیینی)

سُر می‌خوری به سمت جهانی بزرگ‌تر؛ نیما فرقه

 نیما فرقه

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

…سُر می‌خوری به سمت جهانی بزرگ‌تر

می‌بلعدت زمان به دهانی بزرگ‌تر

 

تا بین روزمرگی آسان گمت کنند

تا له شوی به پای کسانی بزرگ‌تر

 

با کودک درون خودت حرف می‌زنی

در اقتضای ظرف زبانی بزرگ‌تر

 

عمری دهان من و تو بسته است و ما هنوز

در حسرت گرفتن نانی بزرگ‌تر

 

خو کن به زخم کوچک خود، بازتر نکن

سرهای غده‌ی سرطانی بزرگ‌تر

 

¤¤¤

از زندگی که خسته شدی تازه می‌روی

دنبال  بستر هیجانی بزرگ‌تر

 

تا دست بادهای بهاری تنت کنند

پیراهن چروک خزانی بزرگ‌تر

 

این نقطه‌ی شروع قراری همیشگی است

سُر می‌خوری به سمت جهانی بزرگ‌تر…

 

نیما فِرقه

 

 

* منبع: وبلاگ دفتر سیاه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + ده =

دکمه بازگشت به بالا