جرعه‌نوشزکات العلم نشره

دوری از رحمت: سوره مبارکه مومنون، آیه ۴۴

آیه‌ی شماره‌ی ۴۴ از سوره‌ی مبارکه‌ی مومنون

دوری از رحمت

 

متن آیه:

ثُمَّ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَى کُلَّ مَا جَاءَ أُمَّهً رَسُولُهَا کَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَ جَعَلْنَاهُمْ أَحَادِیثَ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَا یُؤْمِنُونَ

 

ترجمه‌ی آیه:

سپس رسولان خود را یکی پس از دیگری فرستادیم؛ هر زمان رسولی برای (هدایت) قومی می‌‏آمد، او را تکذیب می‌‏کردند؛ ولی ما این امت‌های سرکش را یکی پس از دیگری هلاک نمودیم، و آن‌ها را احادیثی قرار دادیم (چنان محو شدند که تنها نام و گفتگویی از آنان باقی ماند.) دور باد (از رحمت خدا) قومی که ایمان نمی‏‌آورند!

 

تفسیر کوتاه:

* سنّت خداوند بر فرستادن انبیا براى امّت‏‌هاست. «رسلنا تَتْرا» (هر اجتماعى رهبر مى‌‏خواهد. فکر و علم به تنهایى براى بشر کافى نیست، بلکه باید امورى را از طریق وحى به دست آورد)

* تمام انبیا مورد تکذیب قرار مى‏‌گرفتند. «کلّما»

* نفرین کفّار جایز است. «بُعداً» (کلمه‌ی «بُعداً» مصدرى است که همیشه به جاى فعل به کار مى‏رود. بنابراین «بُعداً»، یعنى «بعدوا بُعداً»)

* نفرین قرآن، به خاطر کفر کافران است. «لایؤمنون»

* تحوّلات تاریخى با اراده‌ی اوست. و هلاک امّت‌‏هاى سرکش، نمودى از لعن و نفرین اوست. «و جعلناهم احادیث فبعداً»

 

* منبع: سایت انجمن گفتگوی دینی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سیزده − 4 =

دکمه بازگشت به بالا