به بهانه‌ی شعرشعرانه (اشعار غیر آیینی)

در این سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند؛ هوشنگ ابتهاج (سایه)

 هوشنگ ابتهاج - سایه

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

در این سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند

 

یکی ز شب‌گرفتگان چراغ بر نمی‌کُند

کسی به کوچه‌سار شب درِ سحر نمی‌زند

 

نشسته‌ام در انتظار این غبار بی‌سوار

دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی‌زند

 

گذرگهی است پر ستم که اندر او به غیر غم

یکی صلای آشنا به رهگذر نمی‌زند

 

دل خراب من دگر خراب‌تر نمی‌شود

که خنجر غمت از این خراب‌تر نمی‌زند

 

چه چشم پاسخ است از این دریچه‌های بسته‌ات

برو که هیچ‌کس ندا به گوش کر نمی‌زند

 

نه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست

اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی‌زند

 

هوشنگ ابتهاج (سایه)

 

 

* منبع: وبلاگ غزل معاصر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + یازده =

دکمه بازگشت به بالا