جرعه‌نوشزکات العلم نشره

حسرت بی پایان: سوره مبارکه فرقان، آیه ۲۷

آیه‌ی شماره‌ی ۲۷  از سوره‌ی مبارکه‌ی فرقان

حسرت بی‌پایان

 

متن آیه:

وَ یوْمَ یعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى یدَیهِ یقُولُ یا لَیتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا

 

ترجمه‌ی آیه:

و (به خاطر آور) روزی را که ستم‌کار دست خود را (از شدت حسرت) به دندان می‏‌گزد و می‌‏گوید: «ای کاش با رسول (خدا) راهی برگزیده بودم!»

 

تفسیر کوتاه:

* رها کردن راه انبیا، ظلم است. (ظلم به خود و ظلم به انبیا) «یعضّ الظالم»

* عذاب قیامت بسیار سخت است. «یعضّ الظالم على یَدَیه» (مشرک تنها یک انگشت و یا یک دست خود را گاز نمى‌‏گیرد، بلکه دو دست خود را گاز مى‏‌گیرد)

* در قیامت، وجدان‏‌ها بیدار مى‌‏شود. «یعضّ – یقول»

* پشیمانى، دلیل بر اختیار انسان است و اگر کسى مجبور بود، پشیمانى معنا نداشت. «یالیتنى»

* ایمان به تنهایى کافى نیست، همراه‌بودن با انبیا نیز لازم است. «مع الرسول»

* ارتباط با انبیا هر چند اندک باشد، مى‌‏تواند راه نجات باشد. «سبیلاً»

 

 

* منبع: سایت انجمن گفتگوی دینی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 − 2 =

دکمه بازگشت به بالا