آن قدیم‌ترهاادبیات و شعر

جنگ گویا جنگ من است با من

سهم من شاید این است

که در انتهای دلتنگ تنهایی خودم، لحظه‌ها را بر ابدیت بخش کنم.

سهم من سردی خنجری است که خود بر پیکرم می‌زنم.

جنگ گویا جنگِ من است…

جنگ من با من

چه نیازی است که تو

نازکی خاطر خود به غم سیاه من، رنگ کنی؟

هیچ!!

تو بمان آرام

درد گویا دردِ من است…

 

 

* این پست توسط خانم نگین توسلیان در کیمیای میهن‌بلاگ ثبت شده است. تاریخ ویرایش: پنج‌شنبه ۱۳۹۷/۱۱/۱۱

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش − سه =

دکمه بازگشت به بالا