دسته‌بندی نشده

تو ای گواه من و شعرهای خسته‌ی من؛ رعنا امیریان

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

تو ای گواه من و شعرهای خسته‌ی من

گواه کشتی دریای گل‌نشسته‌ی من

 

کجا دعای دلم مستجاب خواهد شد؟

به این نوای من و دست‌های بسته‌ی من

 

مرا که دربه‌دری پیشه‌ام به پاییز است

کدام فصل شود فصل نو، خجسته‌ی من؟

 

میان خش‌خش برگ درخت زردآلو

برای سال دگر محو گشته هسته‌ی من

 

ز دست درد ستم ناشکیب و سنگینم

گواه دیگر من، شاخه‌ی شکسته‌ی من

 

حجاب خنده و عشق و ترانه بر رویم

ببین به شعر، تو شیرازه‌ی گسسته‌ی من

 

نه پای رفتن و نه آرزوی ماندن هست

برای کندن دل، آه دسته دسته‌ی من

 

رعنا امیریان

 

 

* منبع: وبلاگ محمد مرفه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه + هفت =

دکمه بازگشت به بالا