خبرخور

تسلیمی: تلویزیون به مثابه دانشگاه، سبک زندگی درست را الگوسازی نکرده است

سیروس تسلیمی، تهیه‌کننده سینما در گفت‌و‌گو با ایکنا با بیان اینکه تجمل‌گرایی حاکم بر تولیدات نمایشی را باید در جامعه جستجو کرد، گفت: سینما و تلویزیون آیینه‌ تمام‌نمای جامعه هستند، پس اگر می‌بینیم در محصولات این حوزه اشرافی‌گری وجود دارد باید دلیل آن را در جامعه جست‌وجو کنیم. بحث روی واقعی یا دروغ بودن تجمل‌گرایی حاکم بر تولیدات نیست، بلکه نقد این است چرا باید رسانه موج‌سوار جامعه باشد؟

وی افزود: بارها این کلام حضرت امام (ره) را شنیده‌ایم که؛ «تلویزیون یک دانشگاه عمومی است». این سخن می‌گوید در حوزه رسانه باید الگوسازی کرد تا اگر مشکلی هم در جامعه وجود دارد حل شود، اما آنچه امروز مشاهده می‌‌کنیم، تجمل‌گرایی افراطی است که در برخی آثار سیما وجود دارد. دلیل چنین گرایشی را در راستای نقد سبک زندگی موردنظر نمی‌دانم که اگر این‌طور بود اقدامی پسندیده بود، بلکه اشرافی‌گری در خدمت جذب تماشاگر به هر قیمتی است.

تاثیرات سریال‌های ترک بر برنامه‌سازی تلویزیون

این سینماگر با بیان اینکه سریال‌های ترکی یکی از دلایل رواج تجمل‌گرایی در حوزه نمایش بوده‌اند، بیان کرد: با رواج سریال‌های سطحی و کم‌ارزش ترکیه‌ای، تجمل‌گرایی نیز در فیلم‌ها و سریال‌ها رواج پیدا کرد‌‌‌ه‌اند، البته در دهه‌های قبل هم تجمل‌گرایی در کارهای نمایشی وجود داشت، ولی این تصویرسازی با نگاه انتقادی بود، اما امروز برخی از آثار، شکل آرمانی زندگی را در این سبک نشان می‌دهند.

تهیه‌کننده «پرنده کوچک خوشبختی» پیشنهاد کرد: اگر در پی دستیابی به ساده‌زیستی واقعی در کارهای نمایشی هستیم، باید کار خود را از فیلمنامه آغاز کنیم، چون تا زمانی که سناریوهایی خوبی نداشتیم باشیم، نخواهیم توانست آرمان‌های انقلاب را در کارهایمان نشان دهیم. در کارهای شعاری که من از آن به‌عنوان بزرگترین آسیب تولیدات نمایشی نام می‌برم، کلام تنها راه بیان آموزه‌های اخلاقی و ارزشی است. در این آثار با چند دیالوگ سعی می‌شود معنا و مفهوم موردنظر تبلیغ شود. این روش نامعقول سال‌هاست آزمایش می‌شود، اما هرگز نتیجه نداده است.

وی متذکر شد: بنده سفارش را یکی از ابزارهای لازم برای رونق موضوعات ارزشی در سینما و تلویزیون می‌دانم، چون در شرایط فعلی که جذب مخاطب به هر قیمتی یکی از اصول فیلمسازی شده، این دولت است که باید با سفارش‌های خود در جهت اعتلای متون بکوشد. سفارش به معنای دیکته کردن موضوع نیست، بلکه تنها باید موضوع را برای نویسنده مشخص کرد، اما چگونگی رسیدن به موضوع ساده‌زیستی را باید به خود او سپرد. رسیدن به این خواسته نیز زمانی محقق خواهد شد که ما به هنرمندان خود باور و اعتقاد داشته باشیم.

علی حاتمی، بهترین تصویرساز زندگی ایرانی

تسلیمی با بیان این‌که علی حاتمی را باید به‌عنوان تنها سینماگری نام برد که به بهترین نحو ساده‌زیستی را در کارهایش نشان داده، بیان کرد: اگر نگاهی به فیلم‌های وی بیندازید، متوجه می‌شوید، فیلمسازی را نمی‌توان یافت که به ‌اندازه او ساده‌زیستی ایرانی – اسلامی در کارهایش قابل لمس باشد. نکته جالب اینجاست وقتی سبک زندگی ایرانی را در کارهای حاتمی می‌بینیم جذب آن شده و دوست داریم خود نیز پیرو آن باشیم. خلاف برخی کارها که با پرداخت شعاری‌ مخاطب را از تولیدات موردنظر دور می‌کنند.

وی ادامه داد: من دوستی بسیار نزدیکی با وی داشتم. همیشه در جیبش دفتر یادداشتی بود که در آن نکاتی را که به ذهنش می‌رسید یادداشت می‌کرد. به یاد دارم روزی به سینما رفته بودیم. وی با کنترلچی سینما صحبت کوتاهی داشت و همان لحظه، نکته‌ای را در دفترچه خود یادداشت کرد. از او علت را پرسیدم. حاتمی گفت آنچه از زندگی واقعی می‌خواهیم را باید از مردم بیاموزیم. این دقت نظر او باعث شده کارهایش هیچگاه تاریخ مصرف نداشته باشد.

رسانه، قدرتمند‌ترین ابزار برای جریان‌سازی فرهنگی

فیلمنامه‌نویس «خبرچین» گفت: مسلماً هیچ رسانه‌ای به‌اندازه تلویزیون نمی‌تواند در اشاعه ساده‌زیستی مؤثر واقع شود، زیرا ده‌ها میلیون مخاطب دارد. در سینما و شبکه نمایش خانگی این میزان بسیار کمتر است، ولی این اختلاف مخاطب، دلیلی نیست که در آن اشرافی‌گری تبلیغ شود. صدق این گفتار را در سریال‌های شبکه نمایش خانگی می‌توان به ‌خوبی مشاهده کرد. تجمل‌گرایی در کارهای این حوزه به‌اندازه‌ای آزاردهنده شده که از هر قشر و سلیقه‌ای به آن معترض شده‌اند.

تهیه‌کننده فیلم «زندان زنان» تأکید کرد: سینما نیز وضعیت چندان مطلوبی ندارد، هرچند در یک سال اخیر، دیگر سینمایی وجود ندارد که بخواهیم نقدی به آن داشته باشیم. درباره عملکرد تلویزیون ذکر نکته‌ای را ضروری می‌دانم. شاید در سیما اشرافی‌گری به ‌اندازه سینما و شبکه نمایش خانگی نباشد، اما رویکرد غلط در رسانه ملی به‌نوعی دیگر، به سبک زندگی ضربه زده است.

وی در انتها تأکید کرد: در عمده سریال‌های تلویزیون، آدم‌های خوب یا بد، دو سبک زندگی همیشگی دارند. یعنی خوب‌ها همیشه با پوشش و سلیقه خاص در فیلم‌ها و سریال‌ها دیده می‌شوند و قشر مرفه نیز پوزیشن همیشگی خود را دارند. این تکرار روزبه‌‌روز بر کم شدن مخاطبان تلویزیون افزوده، اما متأسفانه مدیران هنوز ترجیح می‌دهند همان راه خطای گذشته را ادامه دهند. 

انتهای پیام

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × چهار =

دکمه بازگشت به بالا