جرعه‌نوشزکات العلم نشره

بهانه جویی: سوره مبارکه فرقان، آیه ۷

آیه‌ی شماره‌ی ۷ از سوره‌ی مبارکه‌ی فرقان

بهانه‌جویی

متن آیه:

وَ قَالُوا مَالِ هَذَا الرَّسُولِ یَأْکُلُ الطَّعَامَ وَ یَمْشِی فِی الْأَسْوَاقِ لَوْلَا أُنْزِلَ إِلَیْهِ مَلَکٌ فَیَکُونَ مَعَهُ نَذِیرًا

 

ترجمه‌ی آیه:

و گفتند: «چرا این پیامبر غذا می‏‌خورد و در بازارها راه می‏‌رود؟! (نه سنت فرشتگان را دارد و نه روش شاهان را!) چرا فرشته‌‏ای بر او نازل نشده که همراه ‏وی مردم را انذار کند (و گواه صدق دعوی او باشد)؟!

 

تفسیر کوتاه:

برخى از مردم، کمال را عیب و نقص مى‏‌بینند. «ما لهذا الرسول» (زندگى عادّى و حضور در میان مردم، براى رهبر کمال است.)

دعوت به خدا منافاتى با کام‌یابى از دنیا ندارد. «یأکل – یمشى»

رهبر نباید از جامعه جدا باشد. کسى که اهل رفت و آمد با مردم است، بهتر مى‏‌تواند آن‌ها را ارشاد کند.«یمشى فى الاسواق»

انبیا آن چه احتیاج داشتند، شخصاً مى‏‌خریدند.«یمشى فى الاسواق»

 

* منبع: سایت انجمن گفتگوی دینی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + 3 =

دکمه بازگشت به بالا