بانک اشعار آیینی

اى حرمت قبله حاجات ما؛ حضرت عباس (ع)؛ سیدمحمدعلی ریاضی یزدی

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

اى حرمت قبله‌ی حاجات ما

یاد تو تسبیح و مناجات ما

 

تاج شهیدان همه عالمى

دست على، ماه بنى‌هاشمى

 

هم‌قدم قافله‌سالار عشق

ساقى عشاق و علمدار عشق

 

سرور و سالار سپاه حسین

داده سر و دست به راه حسین

 

عم امام و اخ و ابن امام

حضرت عباس علیه السلام

 

اى علم کفر نگون ساخته

پرچم اسلام برافراخته

 

مکتب تو مکتب عشق و وفاست

درس الفباى تو صدق و صفاست

 

شمع شده، آب شده، سوخته

روح ادب را، ادب آموخته

 

آب فرات از ادب توست مات

موج زند اشک به چشم فرات

 

یاد حسین و لب عطشان او

و آن لب خشکیده‌ی طفلان او

 

ساقى کوثر پدرت مرتضى است

کار تو سقائى کرب و بلاست

 

هر که به دردى به غمى شد دچار

گوید اگر یک‌صد و سى و سه بار

 

اى علم افراشته در عالمین

اکشف یا کاشف کرب الحسین

 

از کرم و لطف جوابش دهى

تشنه اگر آمده آبش دهى

 

چون نهم ماه محرم رسید

کار بدانجا که تو دانى کشید

 

از عقب خیمه‌ی صدر جهان

شاه فلک‌جاه ملک‌آشیان

 

شمر به آواز تو را زد صدا

گفت کجایند، بنو اختنا

 

تا برهانند ز هنگامه‏ات

داد نشان خط امان‌نامه‏ات

 

رنگ پرید از رخ زیباى تو

لرزه بیفتاد بر اعضاى تو

 

من به امان باشم و جان جهان

از دم شمشیر و سنان بى امان؟

 

دست تو نگرفت امان‌نامه را

تا که شد از پیکر پاکت جدا

 

مزد تو زین سوختن و ساختن

دست سپر کردن و سر باختن

 

دست تو شد دست شه لافتى

خط تو شد خط امام خدا

 

چار امامى که تو را دیده‏اند

دست علم‌گیر تو بوسیده‏اند

 

طفل بدى، مادر والاگهر

برد تو را ساحت قدس پدر

 

چشم خداوند چو دست تو دید

بوسه زد و اشک ز چشمش چکید

 

با لب آغشته به زهر جفا

بوسه به دست تو بزد مجتبى

 

دید چون در کرب و بلا شاه دین

دست تو افتاد به روى زمین

 

خم شد و بگذاشت سر دیده‏اش

بوسه بزد با لب خشکیده‏اش

 

حضرت سجاد هم آن دست پاک

بوسه زد و کرد نهان زیر خاک

 

مطلع شعبان همایون اثر

بر ادب تو است دلیلى دگر

 

سوم این ماه چو نور امید

شعشعه‌ی صبح حسینى دمید

 

چارم این مه که پر از عطر و بوست

نوبت میلاد علمدار اوست

 

شد به هم آمیخته از مشرقین

نور ابوالفضل و شعاع حسین

 

اى به فداى سر و جان و تنت

وین ادب آمدن و رفتنت

 

وقت ولادت قدمى پشت سر

وقت شهادت قدمى بیشتر

 

مدح تو این بس که شه ملک جان

شاه شهیدان و امام زمان

 

گفت به تو گوهر والا نژاد

جان برادر به فداى تو باد

 

شه چو به قربان برادر رود

کیست «ریاضى» که فدایت شود؟

 

سید محمدعلی ریاضی یزدی

 

 

* منبع: وبلاگ حسینیه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − هجده =

دکمه بازگشت به بالا