آن قدیم‌ترهامذهبی و اعتقادی

امیرالمومنین اسوه‌ی وحدت (بخش بیست و یکم)

کودکى که برتر از مردان بود

دعوت پیامبر صلی‌الله علیه و آله از شخص على علیه‌السلام، خود دلیل آن است که پیامبر او را کودکى معمولى به شمار نیاورده است. و ما در تاریخ سراغ نداریم که پیامبر صلی‌الله علیه و آله کسى از اطفال را به اسلام دعوت کرده باشد. آرى، پیامبر صلی‌الله علیه و آله مردان و زنان را دعوت مى‏‌فرمود و اطفال آنان را به تبع آنان به حساب مى‏‌آورد، زیرا که اطفال به تنهایى نمى‏‌توانستند میان حق و باطل تمیز دهند. على‌رغم این مطلب، پیامبر صلی‌الله علیه و آله على علیه‌السلام را ممتاز ساخت و وى را به اسلام فرا خواند در حالى که او ده ساله بود. آرى پیامبر صلی‌الله علیه و آله على علیه‌السلام را گرامى داشت و از میان سایر کودکان و بلکه پیش از این که احدى از مردان را به اسلام بخواند، او را به اسلام دعوت کرد.

مى‏‌خواهم بگویم که تردید در اهمیت اسلام على علیه‌السلام به خاطر نوجوانی‌اش با اعتقاد ما به حکمت پیامبر و درستى اندیشه‌ی او سازش ندارد. واقعه‌ی مهم اسلامى که در فصل آینده راجع به آن صحبت‏ خواهیم کرد دلیل بر این است که نظر پیامبر صلی‌الله علیه و آله نسبت‏ به على علیه‌السلام با نگرش این جدال‌گران موافق نیست.

جاحظ و امثال او که قصد دارند اهمیت اسلام على علیه‌السلام را به خاطر نوجوانی‌اش ناچیز جلوه دهند،  فراموش کرده‌‏اند و یا خود را به فراموش‌کارى زده‌‏اند که پیامبر صلی‌الله علیه و آله وى را وزیر خود قرار داده است و مردان بزرگ را روز اجتماع در منزل به اطاعت از او امر کرده است، در صورتى که از عمرش بیش از سیزده سال نمى‏‌گذشت.

پى‌‏نوشت‌ها:

۱- حیات محمد: از دکتر محمد حسین هیکل صفحه‌ی ۱۳۸.

۲- السیره النبویه، جلد ۱، صفحه‌ی ۲۴۵.

۳- مستدرک جلد ۴ صفحه‌ی ۱۱۲.

۴- جلد ۱، صفحه‌ی ۴۴ (شماره‌ی حدیث ۱۲۰).

۵- جلد ۳، صفحه‌ی ۱۱۲.

۶- مستدرک جلد ۳، صفحه‌ی ۱۳۶.

۷- مسند، جلد ۵، صفحه‌ی ۲۶.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 − هشت =

دکمه بازگشت به بالا