جرعه نوشزکات العلم نشره

الکافی، جلد ۱، کتاب عقل و جهل، حدیث ۳۰

۳۰/۳۰. مُحَمَّدُ بْنُ‌ یَحْیىٰ‌ رَفَعَهُ‌، قَالَ‌: قَالَ‌ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ‌ عَلَیْهِ‌‌السَّلاَمُ‌: «مَنِ‌ اسْتَحْکَمَتْ‌ (۱) لِی (۲) فِیهِ‌ خَصْلَهٌ‌ مِنْ‌ خِصَالِ‌ الْخَیْرِ، احْتَمَلْتُهُ‌ عَلَیْهَا، وَ اغْتَفَرْتُ‌ فَقْدَ مَا سِوَاهَا، وَ لَا أَغْتَفِرُ (۳) فَقْدَ عَقْلٍ‌ وَ لَا دِینٍ‌؛ لِأَنَّ‌ مُفَارَقَهَ‌ الدِّینِ‌ مُفَارَقَهُ‌ الْأَمْنِ‌، فَلَا یَتَهَنَّأُ (۴) بِحَیَاهٍ‌ مَعَ‌ مَخَافَهٍ‌، وَ فَقْدُ الْعَقْلِ‌ فَقْدُ الْحَیَاهِ‌، وَ لَا یُقَاسُ‌ إِلَّا بِالْأَمْوَاتِ». (۵)

ترجمه:

٣٠/٣٠. محمد بن یحیى روایت کرده و آن را مرفوع ساخته، گفت که: امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمود که: «کسى را که آگاه شوم بر یکى از خصلت‌هاى نیک استوار است، بپذیرم و از نداشتن خصلت‌هاى نیک دیگر، چشم پوشم؛ ولى از نداشتن خرد و دین نگذرم؛ زیرا جدایى از دین، جدایى از امان‌یافتگى است و زندگى همراه با هراس [و ناامنى]، گوارا نباشد و نداشتن خرد، نداشتن زندگانى است و بى‌خردان تنها با مردگان مقایسه شوند.»

پی‌نوشت‌ها:

(۱). فی حاشیه «ض»: «اُحکمت». و «استحکمت» أی ثبتت و رسخت فی نفسه بحیث یصیر خلقاً له و ملکه راسخه فیه. و قوله علیه‌السلام: «لی» على تضمین معنى الثبوت أو الظهور، أی ثابتاً لی ذلک، أو ظاهراً عندی. أو على معنى «لأجلی»، یعنی لأجل إعانتی فی إنجائه من العقوبات. راجع شروح الکافی.

(۲). فی «ض، بح» و تحف العقول: -«لی».

(۳). فی حاشیه «ض»: «و لا أغفر».

(۴). فی «بح»: «فلم یتهنّأ». و فی «بس»: «فلا یُتَهنّأ». و معنى «فلا یَتَهَنَّأُ بحیاه»، أی لایسوغ له و لا یَلَذُّ، یقال: تَهَنَّأَ بالطعام، أی ساغ له و لذّ. انظر: أقرب الموارد، ج ۵، ص ۶۵۱ (هنأ).

(۵). تحف العقول، ص ۲۱۹، مع اختلاف یسیر الوافی، ج ۱، ص ۱۲۱، ح ۳۲.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده − شش =

دکمه بازگشت به بالا
0
بستن
بستن