جرعه‌نوشزکات العلم نشره

الکافی، جلد ۱، کتاب عقل و جهل، حدیث ۲۸

٢٨/٢٨. عِدَّهٌ‌ مِنْ‌ أَصْحَابِنَا، عَنْ‌ أَحْمَدَ بْنِ‌ مُحَمَّدٍ، عَنْ‌ بَعْضِ‌ مَنْ‌ رَفَعَهُ‌:

عَنْ‌ أَبِی عَبْدِاللّٰهِ‌ عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ‌، قَالَ‌: «قَالَ‌ رَسُولُ‌ اللّٰهِ‌ صَلَّى اللَّهُ‌ عَلَیْهِ‌ وَ آلِهِ‌: إِذَا رَأَیْتُمُ‌ الرَّجُلَ‌ کَثِیرَ الصَّلَاهِ‌، کَثِیرَ الصِّیَامِ‌ (۱)، فَلَا تُبَاهُوا (۲) بِهِ‌ حَتّىٰ‌ تَنْظُرُوا کَیْفَ‌ عَقْلُهُ‌»(۳).

ترجمه:

٢٨/٢٨.چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‌اند از احمد بن محمد، از بعضى از آنان که آن را مرفوع ساخته‌اند، از امام جعفر صادق علیه‌السلام که فرمود که: «رسول خدا صلى‌الله علیه و آله فرمود که: چون مردى را دیدید که بسیار نماز مى‌کند و روزه بسیار مى‌گیرد، به او تفاخر و مباهات مکنید، تا نظر نمایید و ببینید که عقلش چگونه است».

پی‌نوشت‌ها:

(۱). فی حاشیه «ج، بس» و الوافی و شرح صدر المتألّهین: «الصوم».

(۲). «فلاتباهوا»: أی فلا تفاخروا، من المباهاه بمعنى المفاخره. و المحتمل الآخر عند میرزا رفیعا و المازندرانی و المجلسی: کونها «فلا تباهئوا» أی فلاتؤانسوا، من البهاء، بمعنى الاُنس، فحذفت الهمزه للتخفیف. انظر: حاشیه میرزا رفیعا، ص ٧٧؛ شرح المازندرانی، ج ١، ص ۴١٨؛ مرآه العقول، ج ١، ص ٨۵؛ الصحاح، ج ۶، ص ٢٢٨٨ (بهو)، و ج ١، ص ٣٨ (بهأ).

(۳). راجع: ح ١٩ من هذا الکتاب الوافی، ج ١، ص ١١٨، ح ٣٠.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا