دست‌نوشتهموضوعاتوبلاگ

التماس

خدای من، عزیزم!

تو را به حقیقت انشاءکننده‌ی این دعا که می‌دانی با این‌که حتی به اندازه‌ی ذره‌ای از کل وجود او را  نمی‌شناسم 😔 نمی‌توانم علاقه‌ام به جنابش را احصاء کنم 💚، دعایش را در حق این هیچ اندر هیچ مستجاب کن:

«اللَّهُمَّ اجْعَلْ نَفْسِی أَوَّلَ کَرِیمَهٍ تَنْتَزِعُهَا مِنْ کَرَائِمِی…»

«خدایا! جانم را اوّل عضو باارزشى از اعضاى باارزشم قرار ده که از من مى‌ستانى…»*

پی‌نوشت:

فرمودن: با زبانی دعا کنین که با اون مرتکب گناه نشدین تا دعاتون مستجاب بشه؛ پرسیدن چطور همچین چیزی ممکنه؟ فرمودن: از دیگرون بخوایین براتون دعا کنن، شما با زبان اون‌ها مرتکب گناه نشدین.

التماس دعا

* نهج‌البلاغه، خطبه‌ی ۲۱۶، ترجمه‌ی حسین انصاریان

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − 2 =

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا