بانک اشعار آیینیبه بهانه‌ی شعر

ابروانش مثل دو بال پرستو در هم است؛ حضرت عباس (ع)؛ مهدی رحیمی (زمستان)

 مهدی رحیمی (زمستان)

بسم‌الله الرحمن الرحیم

 

ابروانش مثل دو بال پرستو در هم است

این‌که می‌آید چرا این قدر ابرو در هم است

 

گونه‌های آبدار و زلف در دست نسیم

شاخه‌های بید مشک و آلبالو در هم است

 

می‌وزد بر خاک تشنه مهربان و خشمگین

چشم‌هایش دسته‌ای از شیر و آهو در هم است

 

باد مویش می‌برد با گیسوانش باد را

آن قدر گیسو و باد و باد و گیسو در هم است

 

چند نقطه ناگهان باران و تیر و چشم و آه…

مرد سر آورده پایین، تیر و زانو در هم است

 

غنچه‌غنچه لاله و یاس و اقاقی بر تنش

زخم تیر و زخم تیغ و زخم چاقو درهم است

 

مهدی رحیمی (زمستان)

 

 

* منبع: وبلاگ حسینیه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + پانزده =

دکمه بازگشت به بالا